කඩුල්ලට ඔබ්බෙන්
පරණ බස් රිය නැවතෙයි
විවර කවුළුව අතරෙන්
සුපුරුදු හිසක් එසවෙයි
තදින් ඇද ඝනකම් ජනෙල් තිර
සැඟවගමි ඒ තුල
පිටට නොපෙනෙන ලෙස
අත්වැරැද්දෙන් මැන බලයි අකීකරු ඇස
වම් පස හතරවෙනි කවුළුවෙහි හතරැස
කවුළු වීදුරු මත්තෙහි
කහට පැල්ලම්, සිහිනි සීරුම්ය
අත් බැඳ සදාදර පිළිණ දුන් මතකය
කොපුල මත බොඳවී ගලන්නේ ඒක ය!
No comments:
Post a Comment